50 lat temu w Spodku ruszyła „Fibakomania”
22 listopada 1976 roku Wojciech Fibak i jego znakomici koledzy Jan Kodesz, Tom Okker i Marty Riessen rozegrali w katowickiej hali pokazowe mecze tenisa. Turniej Czterech Asów obejrzało 20 tysięcy ludzi!
Fot. Paweł Jaskółka/PressFocus
Jak to możliwe, skoro – oddany ledwie pięć lat wcześniej kultowy dziś katowicki obiekt – mieści około 10 tysięcy widzów? Wszystko dlatego, że wydarzenie podzielono na dwie sesje – popołudniową (o 16.00) i wieczorną (o 20.00). W każdej rozgrywano jednosetówki singlowe i debel.
Na zaproszenie Wojciecha Fibaka obok gospodarza zagrali wówczas w Spodku czołowi tenisiści świata: Czechosłowak Jan Kodesz (trzykrotny mistrz wielkoszlemowy), Holender Tom Okker (m.in. deblowy mistrz US Open z 1976 roku) oraz – w zastępstwie kontuzjowanego Arthura Ashe'a - inny Amerykanin, Marty Riessen, wielce utytułowany deblowy partner Okkera i Ashe'a.
Trzeba pamiętać, że Fibak nie był przez towarzyszy z PRL-u dobrze odbierany, wszak robił karierę na „zgniłym” Zachodzie. Ale trudno było ignorować sportowca, który w 1976 roku odniósł szereg spektakularnych sukcesów i zakwalifikował się do turnieju Masters w Houston dla najlepszych tenisistów sezonu. To wtedy w Spodku zaczęła się prawdziwa „Fibakomania”.
O frekwencji i przebiegu rywalizacji tak pisał w monografii „Tenis na Śląsku” red. Czesław Ludwiczek: „Tenis debiutował w katowickiej hali, która przeżyła oblężenie. Na mniej więcej dwa tygodnie przed imprezą wpłynęły już zamówienia na 8 tys. biletów, mimo iż nieznana była jeszcze ich cena, ani system rozgrywek. Ba, pewne było, że zagrają Wojciech Fibak, Jan Kodesz i Tom Okker, ale nie było wiadomo, kto do nich dołączy. Sztuczną nawierzchnię kortową typu Poligrass sprowadzono dzięki współorganizatorowi imprezy Janowi Wejchertowi, przedstawicielowi polonijnej firmy Konsuprod. On i Mariusz Walter, czyli późniejsi założyciele TVN, byli wielkimi sympatykami tenisa”.
Oddajmy teraz głos samemu bohaterowi, który w niedzielę – dokładnie w 50. rocznicę wydarzenia - o godzinie 17.00 w Międzynarodowym Centrum Kultury będzie opowiadał o katowickim turnieju.
_________________________________________________
To było kompletne szaleństwo!
Rozmowa z Wojciechem Fibakiem
Jak zrodził się ten niesamowity pomysł meczu w Spodku z udziałem najlepszych tenisistów - zawodowców?
- Stał za nim biznesmen Jan Wejchert, namówił go wujek z Frankfurtu, Lothar Grabowski. Moi dobrzy koledzy zgodzili się na to, tylko dla polskich kibiców. Impreza była zrobiona z rozmachem - przygrywali Skaldowie, mój ulubiony i zaprzyjaźniony zespół, konferansjerkę prowadził lubiany sprawozdawca Tomek Hopfer, wydarzenie transmitowała telewizja. Graliśmy na pięknej dywanowej nawierzchni – wtedy wiele razy było w Spodku coś pierwszy raz. Atmosfera była gorąca, choć na zewnątrz było z 20 stopni mrozu, w hali nie było ogrzewania, ludzie siedzieli w kożuchach i czapkach. Po meczu mieliśmy elegancki bankiet w hotelu ... Takich pokazówek rozegrałem bardzo dużo, jeszcze w 1991 roku z Thomasem Musterem w gdańskiej Olivii.
Sięgając do pana biografii, trudno nie złapać się za głowę, bo miał pan wtedy szalony terminarz – do Katowic przyleciał pan prosto z turnieju w Wembley Arena, a w przeciągu trzech tygodni zagrał pan w Wiedniu, londyńskim Royal Albert Hall i Sztokholmie. Następnego dnia po Katowicach leciał pan na pokazowy turniej w Kopenhadze. Wszystko zaś ledwie kilka dni przed pamiętnym ATP Masters w Houston, gdy w trakcie finału z Manuelem Orantesem aktor Kirk Douglas w telewizyjnym wywiadzie wlał otuchę w serce rywala i Hiszpan odwrócił losy niemal przegranego meczu...
- Zgadza się, to było kompletne szaleństwo! Gdybym wiedział, że załapię się na koniec sezonu do Mastersa, na pewno takiej imprezy w Katowicach bym nie robił. Ale nie mogłem zrobić przykrości Jankowi Wejchertowi i kibicom w Polsce. Kto wie, być może zabrakło mi potem trochę sił w Houston, wtedy żaden „Spartakus” nic by nie wskórał. W półfinale Mastersa wymęczył mnie w pięciu setach Guillermo Vilas, a po finale Orantes bardzo mnie żałował, że wygrał cudem. Cały 1976 był jednak szczególny dla mnie. Trzy tygodnie temu minęło 50 lat od mojego wielkiego zwycięstwa w Wiedniu, dwa tygodnie przed Spodkiem, wiosną wygrałem MŚ w deblu, pierwszy raz wygrałem też turniej ATP, w Sztokholmie – w finale z wielkim Ilie Nastase. A za zwycięstwo w Kopenhadze, w finale z Bjoernem Borgiem, spełniłem marzenie ojca i kupiłem mu Saaba, którym wróciłem do Poznania.
Żałował pan, że do Spodka nie przyjechała legenda polskiego tenisa, Jadwiga Jędrzejowska...
- Bardzo, to był jedyny zgrzyt. Prosiłem miejscowych organizatorów o zaproszenie pani Jadwigi, ale chyba pogoda ją odstraszyła do przyjazdu z Krakowa. Zawsze wyrażała się o mojej grze z szacunkiem. Kiedy miałem 17 lat, w 1969 roku, zagrałem w międzynarodowych mistrzostwach Polski, które co roku rozgrywano latem na Baildonie i to we wszystkich kategoriach, czyli w singlu, deblu i mikście. W tym ostatnim z Jolą Rozalą. Pamiętam, że pani Jadzia wciąż miała świetny forhend, ładnie się prezentowała. Te katowickie mistrzostwa to był jeden z trzech największych wówczas turniejów w Polsce, obok Pucharu Bałtyku i zawodów w hali Międzynarodowych Targów Poznańskich. W latach 90. rozegrałem jeszcze na Baildonie pokazowy mecz z młodym wówczas Tomkiem Iwańskim, przegrałem 6:7, 6:7.
Z Katowicami ma pan jeszcze jeden punkt styczny. W latach 90. został pan właścicielem dużej drukarni i wydawcą m.in. „Sportu”. Jak do tego doszło?
- Media mnie interesowały zawsze. Już w wolnej Polsce wystąpiłem wspólnie z Michałem Komarem i Mirkiem Chojeckim o koncesję na telewizję, przegraliśmy wtedy, pomimo wsparcia Lecha Wałęsy i Andrzeja Wajdy, z Zygmuntem Solorzem. Wcześniej wygrałem przetarg na „Gazetę Poznańską”, zostałem pierwszym prywatnym właścicielem gazety w Polsce. Otworzyła się furtka na Katowice, zakupu drukarni i kilku tytułów, w tym „Sportu”. Pamiętam moje wizyty - zawsze zatrzymywaliśmy się w zameczku myśliwskim w Promnicach - i moje spotkania z pracownikami. Gdy jednak uświadomiłem sobie odpowiedzialność za 2 tysiące osób, byłem przerażony, sprawy socjalne, jakieś stare maszyny... Nie miałem takiej wizji i sprytu, ażeby pomyśleć, że same nieruchomości i grunty - bo to było kilka hektarów – mogą być warte dziesiątki, a może i setki milionów...
Ostatnimi laty bywa pan w Katowicach przy innej okazji – biznesowej. Proszę o tym coś więcej opowiedzieć.
- Zgadza się, na zaproszenie pana Wojciecha Kuśpika, organizatora Europejskiego Kongresu Gospodarczego, dwa razy byłem prelegentem o połączeniu sztuki, biznesu i sportu. Jestem za to bardzo wdzięczny.
Przygotował Tomasz Mucha
Spotkanie będzie też okazją promocji najnowszej biografii bohatera „Wojtek Fibak. Gem Set Życie”, napisanej wspólnie z Wojciechem Kukułą, a wydaną przez Bellonę.
Czterech Asów - od lewej: Marty Riessen, Tom Okker, Wojciech Fibak i Jan Kodesz. Zdjęcia Archiwum W. Fibaka
Turniej Czterech Mistrzów
KATOWICE, SPODEK, 22 LISTOPADA 1976 ROKU
◼ Uczestnicy: Wojciech Fibak (Polska), Tom Okker (Holandia), Jan Kodesz (Czechosłowacja), Marty Riessen (USA).
◼ Wyniki – sesja popołudniowa: Okker – Riessen 6:4, Kodesz – Fibak 6:4; Fibak/Kodesz – Okker/Riessen 7:5; sesja wieczorna: Riessen – Okker 6:4, Fibak – Kodesz 6:4, Riessen – Fibak 6:3; Okker/Riessen – Fibak/Kodesz 7:6, 6:3.