Co z tą Polską?
Co dalej z naszą reprezentacją? Na jak poważnym zakręcie się znaleźliśmy? Czy awansujemy na Euro 2028? Czy drużynę dalej powinien prowadzić Jan Urban? O opinię na te najbardziej palące tematy tuż po zakończeniu meczu ze Szwecją zapytaliśmy znanych dziennikarzy sportowych.
Kibice nadal chcą kibicować reprezentacji, choć ta permanentnie zawodzi. Fot. Mateusz Porzucek/PressFocus
Mam bardzo mieszane uczucia, bo wiele było momentów katastrofalnych. Z drugiej strony sobie myślę, trochę cytując Jana Urbana z jednej z konferencji prasowych, że przecież trener nie każe popełniać błędów swoim obrońcom, a bardzo często przegrywaliśmy właśnie przez indywidualne błędy zawodników. W kończącym tę edycję Ligi Narodów meczu ze Szwecją były dobre momenty. O ile trenerowi Urbanowi dane będzie poprowadzić kadrę dalej, to może mieć problem z wyborem pierwszego bramkarza. Sławomir Abramowicz zagrał kapitalny mecz, szczególnie w drugiej połowie i z tym w ogóle nie ma co dyskutować.
Czy należy zmienić szkoleniowca? Tu też mam trochę mieszane uczucia, bo my nie wiemy tak naprawdę, kogo Cezary Kulesza sobie wymyśli i to jest chyba największy problem. Trudno wyobrazić sobie, aby przyszedł wielki selekcjoner zagraniczny z ogromnym doświadczeniem i czarodziejską różdżką. Będziemy raczej obracać się w gronie tych samych nazwisk: Czesława Michniewicza lub Jerzego Brzęczka. Nie wiem, czy pomysł na zmianę jest dobry, czy nie lepiej jednak dać trenerowi spokojnie popracować. Odnoszę wrażenie, że kilku młodych zawodników, którzy weszli do tej reprezentacji - Wiktor Nowak czy Oskar Kubiak - dają nadzieję na to, że może się coś zmienić. Pomysł z Adrianem Benedyczakiem grającym od pierwszej minuty i wchodzącym na ostatnie pół godziny Robertem Lewandowskim był bardzo dobry, każdy z nich wniósł coś do tego meczu. Temu pierwszemu przy golu kapitalną piłkę zagrał Arek Pyrka, a takiego duetu raczej byśmy sobie na początku tej LN nie wymyślili. Trzeba w tym wszystkim chyba trochę cierpliwości.
Szkoda, że wypadamy do trzeciego koszyka w eliminacjach do Euro 2028, bo na pewno utrudni nam to drogę, będziemy mieli dwie drużyny teoretycznie mocniejsze od nas. Z drugiej strony przeważnie z tymi mocniejszymi graliśmy lepiej niż ze słabeuszami. Bardziej obawiałbym się chyba starcia z Armenią czy wyjazdu na Maltę. Z groźnymi radziliśmy sobie całkiem nieźle, przypominając choćby mecz z Holandią już za Jana Urbana. Takim wielkim pesymistą bym zatem nie był.
Jarosław Koliński, WP Sportowe Fakty:
Fakt, że do ostatniej kolejki zastanawialiśmy się, czy utrzymamy się w Dywizji B, to jest po prostu kompromitacja tej drużyny, selekcjonera, ale i całego PZPN-u, bo to jest tak naprawdę jeden organizm. Mimo wszystko widzę przyszłość tej drużyny z Janem Urbanem. Uważam, że kolejna zmiana na tym stanowisku dokonywana przez tego samego prezesa nie ma sensu, bo pamiętamy, jakich do tej pory dokonywał wyborów Cezary Kulesza. Za każdym razem kończyło się źle i trzeba się było szybko z selekcjonerem rozstawać. W tym obłędzie trzeba się zatrzymać, dać popracować jednemu trenerowi wreszcie trochę dłużej, pozwolić mu coś zbudować. W moim odczuciu Jan Urban właśnie to robi, buduje metodą prób i błędów, na razie mu to może kiepsko wychodzi, ale widzimy, że coś się zmienia. Zmienia się ta reprezentacja, jest coraz większy dopływ świeżej krwi. Porównując obecny skład do pierwszych powołań Urbana, drużyna została odmłodzona średnio o półtora roku. Jest doświadczona o 200 meczów mniej, więc siłą rzeczy musi być słabsza. Musimy jednak zaakceptować moment, w jakim jest cała polska piłka. Nie mamy Roberta Lewandowskiego w swoim primie, nie mamy bramkarzy z najwyższej półki itd. Możliwość spokojnej pracy może zaowocować tylko pozytywnie. O Euro niestety drżymy. Obawiam się, że to nie siła naszej reprezentacji, a szczęście zadecyduje o tym, czy awansujemy. Trzeci koszyk to zła sytuacja i mam duże obawy, czy pojedziemy na najbliższy duży turniej.
Tomasz Kowalczyk, Program Pierwszy Polskiego Radia:
Patrzę na kadrę Jana Urbana nie tylko przez pryzmat Ligi Narodów, ale też przegranego barażu o mundial. To są niestety bardzo złe wspomnienia. Było tam dużo pecha, a potem towarzyszyło nam kilka spotkań gdzie reprezentacja nie pokazywała pełni możliwości; myślę tu jeszcze o czerwcowych meczach towarzyskich. Przed samą Ligą Narodów trener Urban nie zapowiadał, że będzie aż tak bardzo testował piłkarzy. Bardziej spodziewaliśmy się kombinacji - walki o punkty ze stopniowym wprowadzaniem młodych. Na koniec powiedział, że było to przede wszystkim testowanie, ale ani z niego nic wielkiego nie wynikło, ani wynikowo nie wyglądało to dobrze. Możemy się czuć rozczarowani, bo ledwo uratowaliśmy się na drugim poziomie europejskim, musieli nam pomóc Bośniacy w ostatniej kolejce, bo Rumunia przez jakiś czas prowadziła i był moment, gdy spadliśmy na ostatnie miejsce.
Możemy mówić o kilku przebłyskach, jak wprowadzenie Nowaka, Kubiaka czy Benedyczaka, i możemy to zaliczyć na plus. Przed eliminacjami do mistrzostw Europy straciliśmy jednak drugi koszyk, a to może mieć potężne konsekwencje. Będzie ciężko, aby Jan Urban przedłużył ten kredyt zaufania. Tymi ostatnimi meczami z Rumunią i Szwecją mógł dać promyk nadziei, że kadra idzie w dobrą stronę, ale z każdym meczem nie wyglądało to lepiej… Po fatalnym meczu w Bukareszcie, ten ostatni musiał wyglądać trochę lepiej, bo gorzej zagrać chyba się już nie dało. Niestety, tego postępu nie widać, nie można powiedzieć, że poprawiamy się o te 5-10 procent, tylko cały czas gramy bardzo przeciętnie. Zarzuty do trenera dotyczyły też przespanych zmian w czasie meczów. Teraz dokonał ich trochę wcześniej, ale ani Robert Lewandowski wchodzący z ławki rezerwowych, ani debiutujący Łukasz Poręba nie wnieśli nadzwyczajnej jakości.
Kończymy na trzecim miejscu w grupie i myślę, że skończymy listopad bez selekcjonera. Rozpocznie się okres poszukiwań, a w przypadku Cezarego Kuleszy ten proces trwa średnio 30 dni, patrząc na poprzednie wybory. Teraz prawdopodobnie będzie podobnie.
Jarosław Tomczyk, tygodnik Piłka Nożna:
Konsekwentnie uważam, że zmiana selekcjonera absolutnie nic nie zmieni. Pokazują to przykłady ostatnich lat, zmienialiśmy praktycznie co roku, a efektów jak nie było, tak nie ma. Urban wie, co robi i ma jakąś koncepcję. Dysponuje materiałem takim a nie innym, natomiast ja w tym jakąś myśl dostrzegam. Uczciwie selekcjonera będzie można ocenić na koniec eliminacji do Euro 2028, i to najwcześniej, bo wcale nie jestem przekonany, że to będzie ten czas, gdy zawodnicy pokroju Marcela Reguły, Kacpra Potulskiego, Wiktora Nowaka, Oskara Kubiaka, Filipa Rózgi czy Oskara Pietuszewskiego będą w pełni dojrzali, aby dźwigać na swoich barkach reprezentację. Te mecze pokazały, że jest tam potencjał i filozofia stawiania na młodych graczy ma ręce i nogi. Nie zbudujemy kadry na zawodnikach pokroju Bartosza Nowaka czy Karola Czubaka przy całym do nich szacunku. Nie są ani przyszłościowi, ani nie prezentują w moim odczuciu poziomu, którego wymaga reprezentacja.
Jeżeli chcemy piąć się trochę w górę i patrzeć wyżej, to musimy robić małe kroki i budować z wizją. Zmiany trenerów co chwilę taką na pewno nie są. Przyjdzie nowy trener i od nowa zacznie swoje testy, uzna, że widzi to inaczej, będzie zastanawiał się, czy Lewandowski to nadal ten, na którym można budować. To jest moim zdaniem droga donikąd. Problemem oczywiście jest też to, jak kierowany jest PZPN, jak wygląda obraz piłki w tym kraju. Reprezentacja jest bowiem tylko odbiciem dyscypliny, która jest dziś niestety na granicy dolnych stanów europejskich.
Co do spadnięcia to trzeciego koszyka aż tak bardzo bym się nie martwił, bo to losowanie z wyższych nigdy nie wychodziło nam zbyt dobrze. Cofnąłbym się aż do 2010 roku, gdzie mieliśmy grupę z Czechami, Słowacją, Słowenią i San Marino. Wydawała się łatwa, a do RPA nie pojechaliśmy, co było jednym wielkim blamażem. Podobnie eliminacje poprzedniego Euro czy ostatniego mundialu. Albo się ma zespół i się rywalizuje z każdym, nie oglądając się kogo ma się w grupie, albo z każdym ma się problem. Jaka to różnica, że jesteśmy w trzecim koszyku i wylosujemy akurat ten zespół, który nas w nim zastąpił? Polski futbol ma potencjał na to, aby grać w 24-zespołowych mistrzostwach Europy. Awans na Euro musi być celem i zadaniem, z którego będziemy trenera rozliczać.
Łukasz Ciona, Telewizja Republika, kanał Cioną po oczach
Polską piłką rządzi kolesiostwo. Jest ona sterowana przez tzw. liderów opinii, którzy wykrzywiają obraz rzeczywistości. Jan Urban nie może zostać z uwagi na to, że zawalił to, co miał zrobić, czyli nie awansował na mundial, do tego kompletnie zawalił Ligę Narodów. Na wyjeździe przegraliśmy wszystko, u siebie dwa razy zremisowaliśmy po słabych meczach. Król jest nagi, a w bardzo wielu wpisach na forach internetowych widzę obronę selekcjonera, co jest żenujące, bo Jerzy Brzęczek czy Czesław Michniewicz, mając o wiele lepsze wyniki, byli odsądzani od czci i wiary. Trzeba do tego podejść uczciwie. Niszczyliśmy jako społeczeństwo wspomnianych trenerów, niszczyliśmy Michała Probierza, a on jednak mimo wszystko awansował na Euro. Miałem też wrażenie, że nasza gra paradoksalnie była o wiele bardziej poukładana.
Pomyliłem się codo trenera Urbana, bo uważałem, że ma umiejętności miękkie i będzie potrafił tej drużynie pomóc, budował fajny wizerunek tej reprezentacji. Miałem też nadzieję, że dobierze sobie mądrych współpracowników, bo ś.p. Kazimierz Górski w dużym stopniu na tym bazował. Gdyby podobną ścieżką poszedł Jan Urban, to pewnie sam bym go bronił. On wolał polegać jednak na swoim trenerskim nosie, który go zawodzi raz po raz i wygląda to po prostu źle. Pociąg z napisem „nowoczesna piłka” niestety mu odjechał i trzeba wybrać kogoś innego. Możliwości trochę mamy, bez pracy jest choćby Didier Deschamps. Ja osobiście jestem orędownikiem Filipe Luisa z Monaco, który ma polskie korzenie. Z polskich nazwisk mamy przecież Macieja Skorżę, Marka Papszuna. Mamy w kim wybierać i nie mówmy, że jak zwolnimy Urbana, to się świat zawali.
Wysłuchał i zebrał we Wrocławiu Mariusz Rajek