Daj mi piłkarzy, a nie koszulki!

Sytuacja w ligowej tabeli jest o niebo inna, niż było to w poprzednim sezonie. W rozgrywkach 2025/26 po nawet nie czternastu, a osiemnastu rozegranych kolejkach na czele przed zimową przerwą był sensacyjny duet Wisła Płock – Górnik. Drużyny otwierające ligową tabelę miały wtedy 11 (słownie: jedenaście) punktów przewagi nad… zamykającą tabelę Legią! Na spadkowym 16. miejscu zimował katowicki GKS, który wiosną wywalczył sobie miejsce w europejskich pucharach. Zresztą legionistom też niewiele brakowało do czołowych miejsc. W takiej sytuacji wszystko było możliwe, teraz trudno sobie wyobrazić, żeby zamykająca tabelę Wieczysta – 8 punktów, walczyła w dalszej części sezonu o jakieś wysokie miejsce. 16. w tabeli Raków? No cóż, częstochowianie przebudzili się w ostatnich tygodniach, a o wygranej przy Łazienkowskiej głośno. Odrobić 20 punktów do prowadzącego Lecha czy Górnika to mission impossible, ale już kilkanaście punktów straty do drużyn będących na pucharowych miejscach – kto wie?

Właśnie, za plecami prowadzącego duetu ogromny ścisk. Trzy zespoły mają po 24 punkty: Legia, Pogoń i krakowska Wisła, a dziewiąta w tabeli Jagiellonia traci ledwie trzy punkty do miejsca na pudle. Oj, w końcówce roku wiele się jeszcze będzie działo!

Po ostatniej kolejce największym wygranym w górze tabeli jest Górnik, który swoje spotkanie wygrał. Reszta czołówki przegrywała czy tak jak Lech szczęśliwie remisowała. Takie wyszarpane punkty, jak te w wykonaniu zabrzan w sobotę i mistrza Polski w niedzielę w remisowym starciu z lubinianami, mają swoją dodatkową wartość.

W przypadku Lecha i Górnika w bieżących rozgrywkach jest już spora liczba meczów, bo ponad 20 we wszystkich rozgrywkach. Inni, z wyjątkiem jeszcze Jagi, aż tak się nie nagrali. Zresztą europejscy pucharowicze jeszcze parę meczów do końca roku zagrają. W Europie grają na razie piach, więc może chociaż w lidze będzie lepiej.

Żyjemy też kolejnymi zmianami szkoleniowców. Już prawie połowa Ekstraklasy dokonała zmian na ławce szkoleniowej. W takiej Wieczystej i Rakowie to już więcej niż dwóch trenerów było u steru, a póki co dalej jest miejsce spadkowe. Tak można zmieniać i zmieniać dla samego zmieniania. To tyczy też naszej kadry narodowej, przed którą w ciągu tygodnia dwa mecze w Lidze Narodów – z Rumunią w Bukareszcie i ze Szwedami we Wrocławiu. Życzymy trenerowi Janowi Urbanowi po tych występach kontynuowania pracy z kadrą narodową. Oby nie skończyło się, jak w kilku innych przypadkach w tym wieku na ledwie kilkunastu meczach w roli selekcjonera…

Tak mi się przypomina anegdotka zasłyszana kiedyś u trenera Stefana Żywotki, który przez kilkanaście lat prowadził – z wielkim powodzeniem – algierski JS Kabylie. Grali kiedyś sparingowy mecz z Pogonią Szczecin, którą prowadził słynny Leszek Jezierski. Trener Żywotko mówił, że jego piłkarze ogrywali rywala, jak chcieli, do przerwy prowadzili kilkoma bramkami. Że padało, a mecz odbywał się w Algierii, to trener Żywotko zaproponował polskiemu rywalowi nowe koszulki w przerwie. „Napoleon” Jezierski odpalił: „Ty mi lepiej daj piłkarzy, a nie koszulki!”. I to dobrze obrazuje zmiany na trenerskiej ławce! Tu trzeba przede wszystkim graczy z umiejętnościami i charakterem!