Gdy wszystko się popsuło

Jan Urban przyznał wprost, że inaczej wyobrażał sobie finisz zmagań w Lidze Narodów. Zamiast radości – jest blady strach. Czy występ ze Szwecją go przepędzi?

Marcel Reguła był promykiem optymizmu w Rumunii. Teraz Polacy potrzebują całego słońca. Fot. Paweł Andrachiewicz/Press Focus

REPREZENTACJA POLSKI

Mówienie o wyrównanej grupie może być traktowane dwojako. Optymistyczne założenie jest takie, że skoro każdy może wygrać z każdym – to będzie walka o awans. No ale... – U nas ostatnio jest dosyć pesymistycznie – mówi selekcjoner Jan Urban.

Nikt nie będzie pamiętał!

Teoretycznie można nie zrobić nic i liczyć na to, że Rumuni nie wygrają z Bośnią i Hercegowiną. Wtedy Polska zakończy grupę na trzecim miejscu, które poskutkuje utrzymaniem w Dywizji B – tylko i aż tyle. Gorzej, jeśli nasz sobotni oprawca zwycięży – wówczas tylko zwycięstwo ze Szwecją pozwoli Biało-czerwonym uniknąć ostatniego miejsca, które będzie oznaczało konieczność walki o utrzymanie w barażach z kimś z Dywizji C. – Życie w piłce zmienia się bardzo szybko. W Rumunii – wyobrażam sobie – wreszcie jest jakaś nadzieja, bo pokonali Polskę po czterech przegranych meczach. Tak też to widzę, choć nie wiem czy dla nas spotkanie ze Szwecją będzie przełomowe. Tego się nie wie. Natomiast wiem, że jeśli zakwalifikowalibyśmy się do mistrzostw Europy, to nikt nie będzie pamiętał o Lidze Narodów. Będzie się tylko wspominać o tym, co Urban próbował, komu dał szansę, w jaki sposób i tak dalej, bo w taki sposób to funkcjonuje – przekonywał selekcjoner, choć akurat... obecność w Dywizji B bądź C będzie miała kardynalne znaczenie dla kolejnych cykli eliminacyjnych (ale o tym w „Sporcie” w kolejnych wydaniach).

Papierek Zielińskiego

– To był kolejny mecz, który przegraliśmy na własne życzenie. Skoro tracimy takie bramki, to do kogo pretensje? Tylko do siebie – przyznał gorzko selekcjoner pytany o wnioski, jakie wyciągnął po Rumunii.

No bo z jednej strony to Jan Urban odpowiada za wyniki i grę kadry, ale z drugiej... to nie on gra i podejmuje kuriozalne boiskowe decyzje. Można mówić o tym, że kartki czy kontuzje naruszyły polską defensywę, ale za kadencji byłego trenera Górnika niezależnie od okoliczności prezentuje się ona całościowo co najwyżej miernie. A ze Szwecją – znowu trzeba będzie kombinować. Za kartki pauzować będzie Jakub Kiwior, a wstrząśnienie mózgu wykluczyło Matty'ego Casha. Do środka wróci więc pewnie Jan Bednarek, a na prawą wskoczy prawdopodobnie Arkadiusz Pyrka. Nie wiadomo, czy Urban znowu da szansę między słupkami Bartłomiejowi Drągowskiemu, czy postawi na któregoś z debiutantów – Mateusza Kochalskiego lub Sławomira Abramowicza. A co kluczowe – nie wiadomo nadal, czy zagra Piotr Zieliński. Wczoraj odbył pełny trening z zespołem, który miał być dla sztabu papierkiem lakmusowym jego dyspozycji.

Jesienna polska gorycz

Dużo o obecnym położeniu Orłów mówi fakt, że muszą postarać się o jeden z najlepszych występów za czasów Jana Urbana, podczas gdy Szwedom... wszystko już obojętne. Niezależnie od wyniku, oni już wygrali grupę, co nie zmienia faktu, że nawet jeśli zagrają drugim garniturem, zrewanżowanie się po dwóch poprzednich porażkach osłodzi lekko jesienną polską gorycz.

– Wiedzieliśmy, że nie będzie łatwo rywalizować ze Szwecją, która pokazuje, że jest najsilniejsza w grupie – stwierdził selekcjoner, dzieląc się też ogólną dygresją. – Wyobrażaliśmy sobie, że po pierwszych czterech meczach będziemy mieli szansę na walkę o awans. Wszystko nam się jednak popsuło po dwumeczu z Bośnią i Hercegowiną – znowu na własne życzenie. Teraz wiemy, że nie mamy już na to szans... Dlatego z Rumunią było trochę zmian, daliśmy szansę młodym zawodnikom, bo uznaliśmy, że to jest moment, aby tego dokonać – powiedział.

Jaką reprezentację zobaczymy dzisiaj? Oby w bieli triumfu, a nie w czerwieni wściekłości.

Piotr Tubacki

Odblokuj publikację i korzystaj bez ograniczeń

Kupuję

Masz już dostęp? Zaloguj się