Krajobraz po Messim

Nigdy nie jest łatwo, kiedy odchodzi piłkarz tej miary. Argentynie łatwo więc nie jest i nie będzie. Radziła sobie jednak już kiedyś z odejściem Maradony, które przebiegało przecież w znacznie bardziej gwałtownych okolicznościach

Julian Alvarez (z prawej) i Gianluca Prestianni cieszą się z gola strzelonego w towarzyskim - i przegranym - meczu z Urugwajem. Fot. IMAGO/PressFocus

ARGENTYNA

Diego Maradona odchodził po głośnej aferze dopingowej w trakcie mistrzostw świata w USA, rozgrywanych w 1994 roku. Odejście Lionela Messiego przebiegło w znacznie spokojniejszych, przede wszystkim zaplanowanych okolicznościach. Niemniej Argentyna znalazła się na rozdrożu. Jak budować nowy zespół? Kto ma go budować? Kto ma być liderem? Czy rola Messiego musi zostać rozdzielona między kilku zawodników? Pytań rodziło się wiele. 

Towarzyskie listopadowe mecze międzypaństwowe były pierwszymi oficjalnymi sprawdzianami Albicelestes po tym, jak Messi pożegnał się z kadrą w październikowym meczu z Beninem. Zamknął licznik na 207 występach i 125 golach. Sztab i federacja podjęły decyzję dotyczącą przyszłości koszulki z numerem 10, po Messim. Tak naprawdę chyba nawet nie musiały jej podejmować, to było oczywiste: podczas listopadowych meczów nikt w kadrze nie wystąpił z tym numerem na plecach. Ten numer ciążyłby przecież w tej sytuacji każdemu piłkarzowi.  Opaskę kapitańską po legendarnym napastniku oficjalnie przejął obrońca Cristian Romero, choć w ostatnich dniach nie mógł pojawić się na boisku z powodu urazu.

Dibu może już mówić

Pierwotnie Argentyna miała rozegrać listopadowe sparingi w Indiach i Arabii Saudyjskiej, ale wyjazd odwołano z powodów logistycznych i zdecydowano się na mecze u siebie. Jak wypadł początek ery bez Messiego? Uczucia bez wątpienia są mieszane. W pierwszym spotkaniu Argentyna przegrała w Buenos Aires z Urugwajem 1:2, prowadzonym przez Diego Forlana. Świadkiem - chcąc, nie chcąc - była słynna Bombonera. Była to jednocześnie pierwsza domowa porażka Albicelestes od listopada 2023 roku.

Trudno sądzić, że poczucie kryzysu zakryło rozbicie Kostaryki w nocy z wtorku na środę. Argentyńczycy w Cordobie wygrali 7:0. Pokazali się młodzi liderzy oraz pewniacy w ataku - po dwie bramki zdobyło trzech piłkarzy:  Nico Paz, Julian Alvarez, który zdobył też honorowego gola z Urugwajem, oraz wchodzący z ławki Franco Mastantuono, o którym Guillermo Coppola, pierwszy argentyński piłkarz na Górnym Śląsku, mówił mi, że widzi w nim następcę Messiego. Wynik uzupełnił stary, dobry Alexis Mac Allister.

Warto odnotować również powrót Emiliano „Dibu” Martineza po złamaniu szczęki. Bramkarz wrócił do wyjściowego składu w meczu z Kostaryką i zachował czyste konto. Niemniej plaga kontuzji powodująca braki kadrowe jest dotkliwa: selekcjoner Lionel Scaloni musiał radzić sobie bez wielu kluczowych graczy. Z powodu kontuzji i innych powodów na zgrupowaniu zabrakło m.in. Lautaro Martíneza, Rodrigo De Paula, Leandro Paredesa, Nahuela Moliny, Nicolasa Gonzaleza oraz Giovaniego Lo Celso. Niemniej dziennik Clarin napisał, nieco górnolotnie, co sądzi o jego pracy przy okazji meczu z Kostarykańczykami. „Scaloni sprawił, że odnowa stała się naturalną częścią procesu” - zauważył reporter.  

Nadal ze Scalonim

Wielu odetchnęło z ulgą, że Scaloni pozostanie u steru przebudowywanej kadry. Jego kontrakt, który przedłużono 12 listopada, obowiązuje do 2030 roku, czyli do końca następnych finałów mistrzostw świata. Byłby to już trzeci mundial Scaloniego w tej roli, wcześniej zdobył mistrzostwo i wicemistrzostwo. Teraz w planach reprezentacji przerwa do marca, prawdopodobnie dojdzie wtedy do tournee w Azji.

Dodajmy, że federacja niezmiennie walczy przed Trybunałem Arbitrażowym ds. Sportu (CAS) o złagodzenie wcześniejszych kar dyscyplinarnych nałożonych przez FIFA po skandalicznym zachowaniu niektórych piłkarzy przy okazji finału z Hiszpanią. 

Paweł Czado

Odblokuj publikację i korzystaj bez ograniczeń

Kupuję

Masz już dostęp? Zaloguj się