Nie przepełniaj plecaka

Borussia Moenchengladbach jest na dobrej drodze... do 2. Bundesligi, ale ma jeden, historyczny wręcz powód do optymizmu. Nazywa się Wael Mohya.

17-latek z Gladbach to kolejny wielki talent Niemców na pozycji ofensywnego pomocnika. Stylem gry przypomina Floriana Wirtza. Fot. Rene Nijhuis/MB Media/PressFocus

NIEMCY

Klub Jana Leszczyńskiego zaliczył ostatnio leciutki progres, ale wciąż za mały, by wykaraskać się z ostatniego miejsca w Bundeslidze. Źrebaki grają w elicie nieprzerwanie od 18 lat, lecz wiele rzeczy nie jest w tym klubie tak, jak powinno – z finansami coraz cieniej, a z kontuzjowanych piłkarzy co jakiś czas można ułożyć nie najgorszą jedenastkę... Przeciętny kibic Gladbach nie ma wielu powodów do optymizmu, ale jest jedna rzecz, którą może określić jako „moja nadzieja”. A raczej... „Mohya – nadzieja”.

Tuż za Hillerem

Zażartować można, że skoro ostatnio rewelacyjny moment ma futbol z Maroka, to i Niemcy postanowili z tego skorzystać. Wael Mohya ma po rodzicach marokańskie pochodzenie, lecz urodził się w Niemczech, wyszkolił się w Niemczech i reprezentował młodzieżowe reprezentacje Niemiec. Teraz też został powołany do seniorskiej kadry Juergena Kloppa i jeśli zagra w piątek z Serbią, będzie miał 17 lat, 10 miesięcy i 13 dni. Stanie się trzecim najmłodszym debiutantem w historii Die Mannschaft i najmłodszym... od kwietnia 1910 roku! Wtedy – w wieku 17 lat, 7 miesięcy i 28 dni – przeciwko Szwajcarii zagrał Marius Hiller, strzelając też „najmłodszego gola” w dziejach Niemiec. Młodszy był tylko Willly Baumgaertner dwa lata wcześniej (17 lat, 3 miesiące, 12 dni, też ze Szwajcarią).

Prócz tego duetu jeszcze tylko słynny Uwe Seeler i Youssoufa Moukoko zagrali dla Niemiec poniżej 18. roku życia. W kategorii U-18 wg Transfermarktu tylko trzech piłkarzy jest obecnie wyżej wycenianych niż Mohya – Max Dowman z Arsenalu, Brian Madjo z Aston Villi i jego rodak Kennet Eichhorn z Bayeru Leverkusen, który jeszcze tam nie zadebiutował. Wszyscy są z rocznika 2009, czyli niby rok młodsi od Mohyi, ale młodziak z Gladbach... urodził się 31 grudnia 2008! Dowman... równo rok później.

Przyszedł i został

Mohya w tych wszystkich zestawieniach nie znajduje się tylko za ładne oczy. To na ogół podstawowy piłkarz Gladbach – najmłodszy debiutant i strzelec gola w historii klubu. W Borussii cieszą się z jego rozwoju – bo to dobry piłkarz z wielkim potencjałem, można na nim zarobić jakże potrzebne pieniądze, a poza tym to wychowanek pełną gębą. Mohya przyszedł na pierwszy trening Źrebaków jako ośmiolatek i już został. Stylem gry przypomina Floriana Wirtza i już teraz jest na liście życzeń wszystkich topowych klubów Bundesligi (także Bayernu Monachium) oraz kilku dużych firm z Europy. 

– Powołanie to ogromna sprawa – powiedział dyrektor sportowy Borussii Rouven Schroeder. – To najlepsza rzecz, jaka może się przytrafić 17-letniemu chłopakowi. Z głębi serca mu tego zazdroszczę! Reprezentuje nasze barwy, więc cały klub może być z niego dumny – cieszył się dyrektor.

Kipiący Klopp

Z jednej strony radość, a z drugiej... niepokój, że losy Gladbach w tak dużej mierze spoczywają obecnie na 17-latku, który ma tylko 28 meczów w seniorach i – co zrozumiałe – będzie miewał wahania formy. Szefostwo pięciokrotnych triumfatorów Bundesligi zdaje się być tego świadome. – Nie zostaniemy uratowani przez jednostkę, a już na pewno nie przez 17-latka. Dlatego nie powinniśmy wrzucać do jego plecaka jeszcze więcej rzeczy, bo... on i tak jest już pełny – stwierdził obrazowo Schroeder. 

– Przyspiesza, ale nadal twardo stąpa po ziemi – chwalił charakter niemieckiego talentu trener Alexander Blessin, podkreślając, że ani trochę nie było po nim widać presji powołania. Słówko o nim powiedział też selekcjoner Juergen Klopp. – Niewielu 17-latków gra obecnie w Bundeslidze i to samo w sobie jest wyjątkowe. A on robi to naprawdę dobrze. Utrzymuję kontakt z nim i jego rodziną. Omówiliśmy, jak chcemy do niego podejść – ale bez obiecywania czegokolwiek. Mam wielką chęć, by wspólnie z tymi facetami, także wspólnie z Waelem, mierzyć się z przyszłością. Naprawdę na to czekam! – kipiał typową dla siebie ekscytacją „Kloppo”.

Piotr Tubacki

Odblokuj publikację i korzystaj bez ograniczeń

Kupuję

Masz już dostęp? Zaloguj się