Niech trybuny Spodka nas poniosą

BIAŁO-CZERWONE MAJĄ GŁOS

Na dokładnie trzy tygodnie przed inaugurującym mistrzostwa Europy meczem z Francją rozpoczynamy - we współpracy z ZPRP - cykl materiałów przybliżających sylwetki zawodniczek, które w grudniu wystąpią w katowickim Spodku... Trudno dziś sobie wyobrazić naszą kadrę bez Adrianny Płaczek. Najstarsza oraz najbardziej doświadczona zawodniczka polskiej bramki strzegła już 130 razy i doskonale wie, ile kosztuje spełnianie sportowych marzeń.

Od Leszna do Debreczyna

10 grudnia Adrianna skończy 33 lata. Urodzona w Lesznie, wychowanka tamtejszego MKS-u, szybko przeniosła się do Kusego Szczecin, a następnie Pogoni, z którą wywalczyła złoto i srebro mistrzostw Polski, by na kolejne 8 lat wyjechać do Francji i z sukcesami rozwijać się kolejno w: Fleury Loiret, Nantes i Paris 92, a następnie przenieść do DVSC Schaeffler Debreczyn, gdzie gra drugi sezon. Początkowo nie planowała być bramkarką, ale na jednym z turniejów stanęła między słupkami i tak już zostało. - Nie zamieniłabym tej pozycji - podkreśla, choć wie, że wymaga wyjątkowej odporności. - To indywidualizm w sporcie zespołowym. Jak zrobisz błąd, to nikt cię nie uratuje, a jak koleżanki go popełnią, to możesz jeszcze spróbować do naprawić - uśmiecha się z nadzieją, że wszystko jest zrozumiałe.

Bratnia dusza

Początki we Francji nie były łatwe. Szybko jednak nauczyła się języka i ten kraj stał się jej drugim domem. - Dojrzewałam tam jako człowiek i zawodniczka - mówi, doceniając nie tylko sportowe doświadczenia, ale również ludzi i francuską mentalność. - Oni mają w sobie taki spokój i luz. Trudno mi się było przestawić, ale z czasem się tego nauczyłam i ukształtowałam - dodaje nasza reprezentantka, która postanowił spróbować czegoś nowego i zdążyła się już przyzwyczaić do codzienności węgierskiej, a więc większego stresu, przywiązania do punktualności. Ma szczęście od tego sezonu ma przy sobie bratnią duszę, w osobie Moniki Kobylińskiej, kapitan kadry. - Można porozmawiać w swoim języku, a kiedy masz gorszy dzień, zawsze jest ktoś bliski kulturowo. Nie miałam tak od dekady - zauważa Ada, a młodszym zawodniczkom radzi, by nie bały się ryzyka. - Jeśli masz okazję wyjechać, spróbuj! Do Polski zawsze możesz wrócić. Nie żałuję, że podjęłam tę decyzję - dodaje stanowczo.

Każdy marzy o medalu

Adrianna Płaczek interesuje się przygotowaniem mentalnym zawodników, psychologią sportu, a nawet podyplomowo ją studiuje. - Wciąż za mało się mówi, jak ważny jest w sporcie mental. Doceniam sportowców, którzy nie boją się opowiadać o swoich trudnościach psychicznych, przełamując tabu związane z tym tematem - podkreśla studentka psychologii sportu i nie wyklucza, że po zejściu z boiska planuje się rozwinąć właśnie w tym kierunku, a jednym z marzeń bramkarki na zakończenie kariery są występy w Pogoni Szczecin.

Na razie jednak skupia się na solidnym występie podczas EURO. Dla niej szczególne znaczenie będzie miał mecz z Francuzkami (sobota, 5 grudnia, godz. 18.00. - Wiem jak grają, wiem jak się zachowują. Kiedy 10 lat temu wchodziłam do reprezentacji, niektóre z nich były moimi idolkami. Teraz je znam i mam zupełnie inne podejście... Cieszę się, że z takim zespołem zagramy przed własną publicznością. Mam nadzieję, że mury Spodka i jego trybuny nas poniosą - mówi Ada i potwierdza, że celem Biało-czerwonych jest awans do ósemki, ale jej marzenia sięgają jeszcze wyżej. - Na początku mistrzostw każdy marzy o medalu, ale żeby był on realny, trzeba pokazać charakter zespołu. Gramy u siebie, więc chcemy udowodnić, że coraz bardziej liczymy się w Europie - podsumowuje doświadczona bramkarka.

(mar)

21 DNI pozostało do meczu z Francją, pierwszego na EURO.