Pierdolety

Staram się w życiu tłamsić negatywne odczucia, mieć za nic ciągnące w dół obawy. Czasami jednak nie wytrzymuję i zdaję się odczuwać coś, czym na co dzień gardzę: pogardę. Czy jest sens bić na alarm z powodu decyzji Komisji ds. Rozgrywek Reprezentacji Narodowych UEFA? Okazuje się bowiem, że jeśli nasza reprezentacja chce utrzymać się w drugim koszyku przed losowanie grup eliminacyjnych mistrzostw Europy - musi skończyć rywalizację w grupie w Dywizji B co najmniej na 2. miejscu. Ojej, ojej... To straszne! Jeśli bowiem zajmiemy 3. lub 4. lokatę, to będziemy losowani dopiero z trzeciego koszyka. Wtedy czekać ma na nas ponoć „czarny scenariusz”. Ojej... Gdyby faza grupowa Ligi Narodów miała skończyć się dziś, z tabelami, w których kolejność byłaby jak w tej chwili - w drugim koszyku znalazłyby się takie zespoły jak Szwecja, Austria, Szwajcaria, Turcja albo Węgry. Ojej... Byłoby zatem możliwe, że przy pechowym losowaniu Biało-czerwoni znaleźliby się w bardzo trudnej grupie - choćby z Hiszpanią czy Austrią. Ojej... Zdaniem wielu fachowców - o awans byłoby bardzo trudno, według „fachowców” - ten byłby wręcz niemożliwy! Ojej... Jak wiadomo bezpośrednio na Euro pojadą dwie najlepsze drużyny z grupy, a na baraże - w związku z nienadzwyczajnym startem w Lidze Narodów - nie można byłoby liczyć. Rety!

Mowę może odjąć, to naprawdę straszne! Czy groziłby nam zatem brak awansu na mistrzostwa Europy?! Proszę państwa: nie ma co na to się oglądać! Według mnie zwyczajnie żenujące jest podskakiwanie z wrażenia, że rywale w grupie eliminacyjnej byliby zbyt trudni. Czy my chcemy prześlizgiwać się do turnieju jak jakieś węgorze, wchodzić do niego niczym enteronius vermicularis, czyli owsiki? Korzystać z jakichś regulaminowych udogodnień wymyślanych przez pożal się Boże reformatorów?

Takie asekuracyjne podejście budzi jedynie mój wstręt. Głęboko wierzę, że Jan Urban nie jest jak Kwintus Fabiusz Maximus, wódz rzymski z III w. p.n.e. Jego przydomek Cunctator, czyli „Zwlekający”, przeszedł nie tylko do dziejów wojskowości, ale znalazł miejsce w powszechnym użyciu. Nie chcę, żebyśmy kombinowali jak jakieś płazy - jak tu się przeczołgać. Nie zależy mi na pieniądzach, które mógłby stracić związek za braku awansu. Nie obchodzi mnie, że to miałby być jednak argument za tym, że jeśli można mieć łatwiej to dlaczego nie... Mam to gdzieś. Marzę o tym, żeby reprezentacja Polski liczyła się na wielkim turnieju, co oznacza co najmniej wyjście z grupy. Niech więc wejdzie do najbliższego Euro z przytupem, będąc lepsza przynajmniej od jednego, teoretycznie silniejszego rywala, a nie jak wspomniany węgorz. Nie da się mieć ciastka i jednocześnie je zjeść. Oczywiste jest, że drużyna polska nadaje się obecnie do przebudowy, musi przejść transformację, wymianę kadr. A to się samo przecież nie zrobi. Uważam, że warto poświęć na to rozgrywki Ligi Narodów, których ja nie szanuję przesadnie, uważam je za rozgrywki co najwyżej służebne wobec mundialu i Euro. Po to, żeby mieć wykrystalizowaną, odświeżoną, zwyczajnie mocniejszą drużynę niż taką bez szlifów, idącą siłą bezwładu reprezentację. Dlatego całe to załamywanie rąk, utyskiwanie, straszenie, narzekanie uważam jedynie za godne pożałowania... pierdolety.