Przeciętność z kierunkiem na bylejakość
Końcowy wynik determinuje oceny? Owszem, choć parę oczywistości wiemy od dawna: nie trzyma ciśnienia Kiwior, Lewandowski walczy bardziej z PESEL-em niż rywalem, Świderski to niezrozumiała „miłość” selekcjonera. Nieprzypadkowo najwyższe – choć czasem naciągane... – noty zgarnęła młodzież.
Nicola Zalewski - najbardziej sfrustrowana mina w polskiej ekipie. Najwyraźniej jemu zależy... Fot. PAP/Leszek Szymański
Ile i za co?
Bartłomiej DRĄGOWSKI (90 min) – 5
Pieski los w reprezentacji... Na zawsze pozostanie w pamięci kibiców kadry jako ten, któremu Belgowie w Brukseli strzelili sześć goli (!), Maltańczycy na Ta Qali – dwa (!!), i dwa – także Rumuni, szorujący niemal po dnie europejskiej piłki. Pechowiec w każdym calu, bo w obu bramkowych akcjach przeciwników nijak nie mógł liczyć na skuteczną pomoc tych, co grali przed nim. Ba; sami mu kłopotów dokładali. W tym kontekście interwencja po strzale Tudora Baluty w doliczonym czasie 1. połowy pójdzie w zapomnienie...
Matty CASH (do 76 min) – 4
Że można się było przedrzeć prawą stroną i jeszcze dograć do partnera, pokazał mu 19-letni stoper naszej reprezentacji. Cóż z tego, że Casha często widywano w okolicach „szesnastki” gospodarzy, skoro pożytku z tego było niewiele; a jak już mu piłka spadła pod nogi w polu karnym, posłał ją „Panu Bogu w okno”. No i to jego (i Wiktora Nowaka) brak zdecydowania pozwolił gospodarzom na przeprowadzenie akcji bramkowej na 1:0.
Kacper POTULSKI (90 min) – 7
Chłop żywemu nie przepuści! - tak wyglądało jego pierwsze 30 minut w tym spotkaniu, a najczęściej przekonywał się o tym Florinel Coman. Austriacki arbiter może i liczył kolejne faule polskiego stopera, ale na żółtą kartkę (na szczęście...) tego nie starczyło. Generalnie natomiast – bardzo solidny występ, choć jak sam przyznawał, za mało zrobił, gdy dał się wyciągnąć Mariusowi Corbu na 40. metr tuż przed jego asystą przy pierwszej bramce. Najlepszy spośród wszystkich stoperów za kadencji Urbana w wyprowadzaniu piłki.
Jakub KIWIOR (90 minut) – 2
Zdecydowanie – i nie po raz pierwszy – najbardziej roztrzęsiony. Nie radzi sobie z presją mentalną (przecież miał być liderem defensywy pod nieobecność Bednarka) i z grą pod presją rywala (vide sytuacja ze zbyt krótką „główką” do Drągowskiego). Rywale już po 1. połowie wiedzieli, że łatwo mu założyć siatkę; więc i Alexandru Cicaldau to wykorzystał, celując mu między nogami przy bramce na 1:0 i licząc na niefortunny dla Polaka rykoszet. Nie zawiódł się...
Oskar KUBIAK (90 minut) – 6
Choć rok temu niewielu o nim słyszało, Czesi (szkoda, że nie któryś z polskich czołowych klubów...) wypatrzyli w nim potencjał na Ligę Mistrzów. Lewa obrona nie musi być jego docelową pozycją, ale lepszego kandydata na nią w tej chwili (i od wielu lat...) nie mamy. Bezczelny wręcz w swej odwadze i nieustannych próbach gry do przodu, a nie tylko „na alibi”, do najbliższego partnera. Błędy? Nieuniknione w tym wieku i u debiutanta (vide strata z 73 minuty, która powinna dać gospodarzom trzecią bramkę). Bezwzględnie jednak wart inwestycji.
Wiktor NOWAK (do 90 minuty) – 4
Był objawieniem poprzedniej przerwy reprezentacyjnej, nie nawiązał jednak do niej w Bukareszcie. Ślizgający się po murawie (dobór obuwia?), niepewny w kontakcie z piłką (ten sam powód?), długimi fragmentami poza grą. No i jeszcze to nieporozumienie z Cashem, skutkujące stratą pierwszego gola...
Sebastian SZYMAŃSKI (90 minut) – 5
Serdecznie mało jak na potencjalnego lidera środka pola tych kluczowych kontaktów z piłką, mających otwierać partnerom drogę do bramki. Paradoksalnie – czasem bardziej przydatny w poczynaniach destrukcyjnych: kilka wygranych pojedynków, parę odbiorów. Ale w jego przypadku – zwłaszcza pod nieobecność Piotra Zielińskiego – nawet asysta (choć po czuprynach rywali) przy golu Marcela Reguły to za mało na ocenę wyższą niż absolutne minimum przyzwoitości. Ot, tytułowa przeciętność z kierunkiem na bylejakość.
Marcel REGUŁA (do 90 minuty) – 6
Bardzo chciał, nie zawsze mógł... Zaczął od paru strat, będących tyleż efektem rozpierającej go energii, co... nieoczekiwanych uślizgów i poślizgów (buty?). Odwagi nie brakło mu do końca, za wsadzanie nogi w każdy kocioł zapłacił cenę w postaci bólu (faul Comana na „pomarańczową” kartkę, przegapiony przez słabiutkiego sędziego), ale i nagrodzony został golem (szkoda, że tylko honorowym). Ambicja wciąż większa niż umiejętności, ale akurat ten drugi deficyt można nadrobić; a to pierwszy atut – bezcenny (i nie każdemu kadrowiczowi dany, niestety).
Karol ŚWIDERSKI (do 70 minuty) – 2
W notatkach z tego meczu figuruje tylko dwukrotnie: w 2. minucie, gdy „przystemplował” go na żółtą kartkę Radu Dragusin, i w 70. - gdy robił miejsce na boisku Mazurkowi. 20 kontaktów z piłką, z połową podań niecelnych, bez strzału... Zadziwiająca jest wiara selekcjonera w piłkarza Widzewa
Nicola ZALEWSKI (90 minut) – 7
Chyba najbardziej sfrustrowana mina w naszej ekipie, uchwycona na pomeczowych zdjęciach. Nie sposób się jednak dziwić. Długimi fragmentami 1. połowy odcinany od podań przez... partnerów, którzy nader rzadko korzystali z jego możliwości i ochoty do gry. Że w obu prezentuje tego wieczoru „high level”, pokazała dopiero druga część gry. Facet – ale to już wiemy od dawna... - z innej bajki w tym zespole, jeśli chodzi o technikę. A że nie potrafiliśmy skorzystać z jego dograń? Alboż to pierwszy raz?
Robert LEWANDOWSKI (do 70. minuty) – 4
Kiedyś w Bukareszcie (i w innych miejscach) wygrywał nam mecze niemal w pojedynkę, czasem nawet nie oglądając się na „serwis”. PESEL jednak nie kłamie, a ów „serwis” jak zawodził, tak zawodzi. Jego osobiście zawiódł nos przy ocenie spalonego w 7. minucie, a noga - w 39., przy składaniu się „nożycami”. Jako pierwszy w polskiej ekipie wcelował w końcu w rumuńską bramkę, ale było to już po upływie godziny gry. Wcześniej złym wyborem zagrania na naszej połowie (!) wsadził na minę Jakuba Kiwiora, który – musząc ratować sytuację faulem – wyeliminował się z gry przeciwko Szwecji. No to co: we wtorek pożegnanie?
Adrian BENEDYCZAK (od 70. minuty) – 5
Debiut... dający nadzieję. Był na miejscu w sytuacji, w której zdobyliśmy gola: gdyby nie uprzedził go Reguła, pewnie on wpakowałby piłkę do siatki. No i to podanie do Mateusza Żukowskiego w doliczonym czasie... Dużo widzi, dobrze wychodzi do prostopadłych podań. Wart kolejnych prób.
Bartosz MAZUREK (od 70. minuty) – 2
Znalazł się na okładce „Sportu” z przedmeczową zapowiedzią, bo daje cień nadziei, że – jak napisaliśmy – będzie reprezentacyjna „przyszłość w rytmie Mazurka”. Nie spalił się debiutem w młodzieżówce (dwa gole), ale zagubił się w pierwszym meczu w zespole narodowym. Złe ustawienie i błędny wybór opcji zachowania pozwoliły Rumunom na wyprowadzenie kontry na 2:0.
Arkadiusz PYRKA (od 76. minuty), Michał SKÓRAŚ (od 90. minuty) i Mateusz ŻUKOWSKI (od 90. minuty) – niesklas.