Skruszony

Jeszcze niedawno genialny Bask robił wszystko, by omijać turnieje DP World Tour szerokim łukiem, traktując występy tam jak przykry obowiązek. Dziś, gdy golfowy układ sił znów wywrócił się do góry nogami, „Rahmbo” nagle przypomniał sobie o swoich europejskich korzeniach – i od razu udowodnił, że wciąż potrafi wygrywać na najwyższym poziomie. Zwycięstwo w pierwszym turnieju serii playoff to dla dwukrotnego zwycięzcy wielkoszlemowego coś znacznie większego niż tylko kolejny puchar do kolekcji.

Kolekcjoner Rolexów

W niedzielnej rundzie finałowej na polu Yas Links Jon Rahm wystąpił w ostatniej grupie razem ze swoim kolegą z drużyny upadłego LIV Golf, Tyrrellem Hattonem, oraz Włochem Francesco Laportą. Hiszpan przystępował do decydującej rozgrywki z jednym uderzeniem przewagi nad oboma rywalami i od początku musiał odpierać ataki konkurentów, w tym goniącego czołówkę Rory’ego McIlroya. Rywalizacja osiągnęła punkt kulminacyjny na jedenastym dołku, gdzie główni aktorzy remisowali z wynikiem -20. Decydujący zwrot nastąpił w kolejnej fazie. Laporta stracił szanse na tytuł po potrójnym bogeyu na niezbyt szczęśliwej dla niego „trzynastce”, a Rahm zachował pełną kontrolę dzięki znakomitej grze na drugiej „dziewiątce”, notując kluczowe birdie na dołkach 11, 12 i 15. Ostatecznie Hiszpan wykręcił rundę 67 i zakończył turniej z wynikiem -23, wyprzedzając bezbłędnego w niedzielę, ale nieco mniej skutecznego Hattona o dwa uderzenia, „Rorsa” o cztery, a Laportę o sześć.

Dla Rahma triumf w debiucie (!) w Abu Zabi ma historyczny wymiar – to jego jedenaste zwycięstwo w DP World Tour, pierwsze od triumfu w Masters w 2023 roku, oraz rekordowy, szósty tytuł w prestiżowej Rolex Series, dzięki któremu wyprzedził w klasyfikacji wszech czasów dzielącego z nim dotychczas pierwsze miejsce Hattona. Co więcej, wygrana pozwoliła mu awansować z 51. aż na szóstą pozycję w rankingu Race to Dubai, dzięki czemu przed finałowym turniejem zachował realne szanse na drugie w karierze zwycięstwo w klasyfikacji generalnej całego sezonu.

32-latek tak odniósł się do rekordu w zdobyczach Rolex Series i tego, że po dwóch wygranych Irish Open w latach 2017 i 2019 oraz trzech triumfach w DP World Tour Championship – w 2017, 2019 i 2022 roku – teraz zwyciężył w Abu Zabi.

- Zawsze miałem świadomość ich znaczenia, zwłaszcza na początku, gdy było ich osiem. Zawsze starałem się tak układać swój harmonogram, by uwzględniał te turnieje. Pod pewnym względem przypominają one dawne World Golf Championships – to zawody wyższej rangi niż te standardowe – i jestem dumny z tego, że staram się mieć ich na koncie najwięcej. Szybko osiągnąłem liczbę pięciu zwycięstw; dwa odniosłem w swoim pierwszym roku startów, a kolejne dwa w 2019 roku. Cieszę się, że przełamałem schemat i wygrałem turniej, którego wcześniej nie zdobyłem.

Powrót syna marnotrawnego

Trudno jednak nie spojrzeć na ten nagły przypływ entuzjazmu Hiszpana do gry w głównym cyklu europejskim bez cienia lekkiej ironii. Jeszcze wiosną tego roku, gdy saudyjski projekt LIV Golf wydawał się niezatapialny, Jon Rahm toczył z władzami DP World Tour gorszący, publiczny spór o specjalne traktowanie. Stawka była najwyższa, bo gra toczyła się o utrzymanie członkostwa w DP World Tour, które jest warunkiem koniecznym do występu w przyszłorocznym Ryder Cup w Irlandii.

Podczas gdy ośmiu innych zawodników z LIV – w tym Tyrrell Hatton i Adrian Meronk – już w lutym bez zbędnych dramatów i fochów przyjęło warunki ligi, uregulowało w całości swoje wielomilionowe kary za starty w konkurencyjnej lidze LIV Golf, wycofało odwołania i zobowiązało się do rozegrania wymaganych sześciu turniejów w sezonie, Rahm przez miesiące zapierał się rękami i nogami. Oskarżał ligę o „wymuszanie” startów, odmawiał zapłaty swoich grzywien i zawzięcie targował się o obniżenie wymaganego minimum do zaledwie czterech imprez w roku – niebezpiecznie stawiając na szali swój udział w drużynie europejskiej.

Zasłaniał się przy tym... chęcią spędzania większej ilości czasu z rodziną, co przy liczącym jakieś żwawe 14 turniejów kalendarzu LIV brzmiało wyjątkowo mało przekonująco, żeby nie powiedzieć śmiesznie. Ostatecznie Rahm ugiął się dopiero w maju: zapłacił około 2,21 miliona funtów zaległych kar i zawarł porozumienie, w ramach którego jego limit startów ustalono na pięć turniejów – idąc mu częściowo na rękę.

Jak bardzo wcześniej nie po drodze było mu z dawnym European Tour, najlepiej pokazuje fakt, że jesienią 2025 roku – mimo zakwalifikowania się do play-offów z 34. miejsca w rankingu – w ogóle nie pofatygował się do Abu Zabi, odbierając sobie tym samym szansę na grę w wielkim finale w Dubaju. Wystarczyło, że w październiku zaliczył w madryckim Open de España swój czwarty regularny turniej w sezonie, wyrabiając regulaminowe minimum, po czym uznał, że ma już dość pracy na ten rok, i ogłosił wielomiesięczny urlop.

Dziś, gdy LIV Golf ogłosił bankructwo po wycofaniu się saudyjskiego funduszu PIF, a PGA Tour wciąż trzyma dla uciekinierów zamknięte drzwi, dawna niechęć do podróżowania po świecie nagle cudownie wyparowała – DP World Tour z uciążliwego obowiązku stał się dla Rahma główną przystanią na sezon 2027.

Momentum

Solidny występ w Abu Zabi zanotował tymczasem Adrian Meronk, dla którego sama obecność w ścisłej elicie play-offów jest zwieńczeniem niesamowitego pościgu. Jeszcze kilka tygodni temu Polak znajdował się na odległym, 141. miejscu w rankingu Race to Dubai i w morderczym maratonie zaciekle ciułał punkty, walcząc o utrzymanie karty na kolejny sezon.

Przełom nastąpił w siódmym tygodniu gry z rzędu, uwzględniając ostatni turniej LIV Golf w Indianapolis, i po serii sześciu kolejnych turniejów DP World Tour z przejściem cuta – na początku października Meronk w elektryzującym stylu wygrał prestiżowy Alfred Dunhill Links Championship na Old Course w St Andrews, dokładnie dziesięć lat po swoim zawodowym debiucie w tym samym turnieju, na tym samym legendarnym polu!

Co prawda tydzień później nie przeszedł cuta w Hiszpanii, ale błyskawicznie wrócił na niezwykle wysokie obroty, zajmując znakomite, dzielone trzecie miejsce w Indiach. Po zasłużonych dwóch tygodniach odpoczynku w Abu Zabi 33-latek rozpoczął rywalizację znakomicie i po dwóch rundach – 66 i 67 – plasował się w ścisłej czołówce. W weekend nieco spuścił z tonu, a rundy 71 i 72 zepchnęły go ostatecznie na 18. miejsce.

- Cześć, dziękuję. Po dwóch dobrych pierwszych dniach na pewno apetyt był większy na lepszy wynik – relacjonował Adrian, pytany przeze mnie, jak grało mu się na Yas Links i jakie ma nastawienie przed Dubajem. - Szczerze mówiąc, grało mi się dobrze w sobotę i niedzielę, ale nie wpadało dużo puttów. Puttowałem dobrze, ale po prostu nic nie chciało wpaść. Były też trudne flagi. Jakoś nie mogłem złapać flow przez weekend, no i wyszło, jak wyszło. Było jednak dużo dobrego golfa. Teraz skupiam się na Dubaju. Mam nadzieję, że będę mógł znaleźć momentum i grać agresywnie od początku, żeby ustawić się dobrze na weekend i powalczyć o zwycięstwo albo jak najwyższe miejsca. Także zobaczymy, jak to się potoczy.

Choć zajmuje obecnie 23. pozycję w klasyfikacji generalnej i nie ma już matematycznych szans na końcowy triumf w całym cyklu – w grze o tytuł tak naprawdę pozostała tylko pierwsza dziewiątka rankingu – to w finale w Dubaju z powodzeniem może powalczyć o miejsce w pierwszej dziesiątce sezonu.

Gra przenosi się do Dubaju i Austin

W tym tygodniu polskich kibiców golfa czekają dwa ekscytujące turnieje. Od czwartku do niedzieli na antenie Polsat Sport Extra 3 będzie można oglądać DP World Tour Championship w Dubaju – najprawdopodobniej z polskim komentarzem tylko w ostatniej rundzie. Rok temu, już po raz trzeci, zwyciężał w tej imprezie Matt Fitzpatrick. Niestety, podobnie jak kilku innych czołowych zawodników, z powodu zawirowań na Bliskim Wschodzie nie zdecydował się on na występ w Jumeirah Golf Estates.

Adrian, który mieszka w Dubaju, rozpocznie batalię o 7:55 polskiego czasu, grając w pierwszej rundzie z Anglikiem Danem Bradburym.

Wieczorami emocje przeniosą się z kolei za Atlantyk – Eurosport 2 pokaże debiutujący w kalendarzu PGA Tour turniej Austin Championship presented by Compliance Solutions. To przedostatni przystanek jesiennej serii FedExCup, w którym waży się przyszłość wielu zawodników i trwa zacięta walka o miejsce w czołowej setce rankingu, gwarantujące pełną kartę i utrzymanie w lidze na kolejny sezon. Zmagania w Teksasie skomentuje Jacek Person, do którego podczas niedzielnego finału dołączy Paweł Ulbrych.

Kasia Nieciak

Adrian Meronk fantastycznie rozpoczął rywalizację w Abu Dhabi. Fot. Team Meronk