Szukają odkupienia

W futbolu są takie mecze, których nie trzeba zbytnio reklamować, nawet jeśli odbywają się one w ramach Ligi Narodów. Wystarczy wtedy spojrzeć na zestawienie reprezentacji. Włochy kontra Francja to jedna z najbardziej elektryzujących rywalizacji. Podobnie będzie w czwartek, a podtekstów w tym starciu nie brakuje…

Odczarować Mediolan

Areną spotkania będzie San Siro, które w ostatnim czasie nie kojarzy się dobrze kibicom z Półwyspu Apenińskiego. To właśnie na tym stadionie, niemal rok temu, zobaczyli oni upokarzającą porażkę Włochów z Norwegami (1:4).

Fakty są jednak takie, że przez niemal 96 lat Mediolan był miastem szczególnym dla reprezentacji Azzurrich, którzy nie przegrali tu ani jednego spotkania. Dobra seria zakończyła się w październiku 2021 roku, gdy Hiszpanie w półfinale LN wygrali 2:1. Z kolei trzy ostatnie spotkania w tym mieście zakończyły się niepowodzeniem Italii. Przyczyniła się do tego właśnie Francja, która zwyciężyła tam 3:1 w listopadzie dwa lata temu.

Jednak dotychczasowe największe zwycięstwo Włochów w Mediolanie miało miejsce w 1920 roku, właśnie przeciwko Les Bleus. Wtedy Azzurri wygrali aż 9:4. Na powtórzenie tego wyniku nie ma co teraz liczyć...

Z czasem było lepiej

Ponowny debiut Roberto Manciniego w kadrze Włoch (był selekcjonerem w latach 2018–2023) przyniósł porażkę 0:2 z Belgami. Z biegiem czasu było jednak lepiej, a efektem były dwa zwycięstwa z Turcją i remis z Francuzami.

Kadra stara się odzyskać utracone zaufanie, a w czwartek San Siro ma być w znacznej większości wypełnione. O dobry wynik nie będzie jednak łatwo.

– Kilka rozegranych meczów nie wystarczy, by rozwiązać wszystkie problemy. Mimo dobrego występu przeciwko Francji wiemy, że musimy poprawić pewne elementy naszej gry. Wciąż mamy duże pole do rozwoju i możemy zrobić jeszcze spory postęp – stwierdził Mancini, który ponownie zaskoczył kilkoma powołaniami.

W kadrze znalazł się m.in. 17-letni Riccardo Cassano. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że pomocnik wciąż występuje w młodzieżowych drużynach Como i nie zaliczył ani jednego spotkania na poziomie Serie A! Mancini chce się jednak przyjrzeć młodzianowi, który po kilku dniach spędzonych w seniorskiej kadrze ma dołączyć do reprezentacji U-18. Ciekawym zawodnikiem jest także rok starszy Matteo Palma z Udinese, który urodził się w Berlinie, grał w młodzieżowych reprezentacjach Niemiec i Włoch, ale teraz Mancini chciał go sobie „zaklepać” na przyszłość.

Pamiętny pojedynek

Półwysep Apeniński to także szczególne miejsce dla selekcjonera Francji, Zinedine'a Zidane'a, który przez kilka lat występował w barwach Juventusu. Prestiżowe pojedynki w Mediolanie z Milanem i Interem są więc przez niego bardzo dobrze pamiętane.

Podobnie jak mecz z reprezentacją Włoch w finale mistrzostw świata w 2006 roku, kiedy Zidane w dogrywce został ukarany czerwoną kartką za uderzenie głową Marco Materazziego, który miał sprowokować Francuza. Ta historia ciągnie się za 54-latkiem do teraz.

Zaskoczył powołaniami

Zidane przedstawił kadrę na listopadowe zgrupowanie i zszokował cały kraj. Pierre Kalulu doznał kontuzji, a w jego miejsce powołany został Sael Kumbedi z drugoligowego niemieckiego Wolfsburga. Dla 21-letniego prawego obrońcy to pierwsze powołanie do seniorskiej kadry. Jednak ostatni raz, kiedy Francuzi powołali zawodnika, który nie występuje w najwyższej klasie rozgrywkowej, miał miejsce w 2007 roku, gdy postawiono na Davida Trezegueta ze zdegradowanego wówczas karnie Juventusu.

Drugim zaskoczeniem było postawienie na 23-letniego Pablo Pagisa, który tym samym został pierwszym zawodnikiem Paris FC powołanym do reprezentacji Francji od… 53 lat! Jego poprzednikami sprzed pół wieku byli Louis Floch i Jean-Paul Rostagni. Paryżanie zaskakują i zajmują trzecią pozycję w Ligue 1, a pomocnik w tym sezonie zdobył dwie bramki i zanotował dwie asysty w dziesięciu spotkaniach.

Miłosz Cebo